تاریخچه
جام حذفى آلمان در سال ۱۹۳۵ توسط «هانس فون جمر» كه در آن زمان سمت وزارت ورزش در رایش سوم را برعهده داشت، تحت عنوان «جمر جام» بنیانگذارى شد. در آن سال ۴ هزار تیم در سه مرحله این رقابتها حضور داشتند و ۶۴ تیم به مرحله پایانى راه یافتند. در روز هشتم دسامبر همان سال با حضور۶۰ هزار تماشاچى در استادیوم شهر دوسلدورف دو تیم شالكه و نورنبرگ به مصاف هم رفتند كه نورنبرگ با نتیجه ۲ بر صفر بر شالكه كه داراى عنوان قهرمانى آلمان بود به پیروزى دست یافت. در جنگ دوم جهانى آخرین دور این رقابتها در سال ۱۹۴۳ در شهر اشتوتگارت برگزار شد تا اینكه پس از پایان این جنگ بالاخره در سال ۱۹۵۲ باردیگر جام حذفى تحت عنوان جام اتحادیه فوتبال آلمان كار خود را از سر گرفت.
در آن سال رقابتها در اتحادیه هاى منطقه اى آغاز میشد و تیم هاى برتر به مراحل پایانى راه مى یافتند، كه تیم «روت وایس اسن» جام حذفى را تصاحب كرد. با آغاز رقابتهاى بوندس لیگا تیم هاى لیگ بطور اتوماتیك در این رقابتها حضور داشتند تا اینكه با براه افتادن رقابتهاى دسته دوم در سال ۱۹۷۴ قوانین جام حذفى تغییر كردند. علاوه بر ۳۶ تیم دسته هاى اول و دوم، از آن سال به بعد در قابتهاى جام حذفى اتحادیه هاى منطقه اى بهترین آماتورها نیز انتخاب و به جام حذفى راه مى یافتند كه در حال حاضر تعداد آنها به ۲۸ تیم میرسد.
از سال ۱۹۶۰ به این سو برندگان جام حذفى در كشورهاى اروپائى، به رقابتهاى جام در جام اروپا راه مى یافتند كه بعدها این جام دیگر برگزار نشد و از سال ۱۹۹۱ به این سو برندگان جام حذفى در رقابتهاى جام یوفا حضور مى یابند.
رکورداران قهرمانی
در سال ۱۹۶۵ كه تیم بایرن مونیخ تازه به رقابتهاى بوندس لیگا راه یافته بود، موفق به كسب عنوان قهرمانى جام حذفى شد. مونیخى ها تاكنون پانزده بار به فینال این رقابتها راه یافته اند و سیزده بار جام را به خانه خود برده اند كه ركورد رقابتهاى جام حذفى را برعهده دارند. پس از آن وردر برمن با كسب پنج عنوان قهرمانى در رتبه دوم قرار دارد. تیم هاى شالكه، كلن و آینتراخت فرانكفورت هركدام با كسب ۴ عنوان قهرمانى بترتیب سوم تا پنجم هستند.
در آلمان معروف است كه جام حذفى، قوانین خود را دارد. در شب برگزارى رقابتها وقتى تیم هاى قدرتمند دسته اولى همچون مونیخ و یا وردر برمن به مصاف تیم هاى آماتور میروند، میلیونها نفر در پاى تلویزیونها امیدوارند كه داوود در نبرد با «جالوت» به پیروزى دست یابد و اگر چنین اتفاقى بیافتد، تیم هاى آماتور به تاریخ جام حذفى میپیوندند. در سال ۱۹۹۴ مونیخ با مربى گرى جوانى تراپاتونى در مقابل تیم آماتور «وستن برگس گرویت» كه در روى نقشه آلمان به زحمت میتوان آن را پیدا كرد با نتیجه یك بر صفر بازى را واگذار كرد. اما آن روى دیگر سكه هم هست كه قهرمان بوندس لیگا به قهرمانى جام حذفى دست مى یابد و حتى در فصل بعد نیز از هر دو مقام دفاع میكند و این امر نشان از قدرت بى چون و چراى یك تیم دارد. از سوى دیگر هرچند كه در جریان این رقابتها تعداد زیادى از تیم هاى قدرتمند حذف میشوند، اما طى دو دهه گذشته، این تیم هاى بوندس لیگا بودند كه همواره مقام قهرمانى را تصاحب كرده اند.
یک اتفاق جالب
جام حذفى آلمان تاریخ خود را دارد، اما یك ماجرا را هنوز هم هیچكس فراموش نكرده است. در سال ۱۹۷۳ دو تیم اف ث كلن و بورسیا مونشن گلادباخ به فینال جام حذفى راه یافتند. «هنس وایس وایلر» مربى گلادباخ كه از جریان رفتن «گونتر نتسر» ستاره نامدار فوتبال آلمان به تیم رئال مادرید از دست وى عصبانى بود، او را در طول دیدار فینال بر روى نیمكت ذخیره نشاند. با پایان وقت قانونى دو تیم به تساوى یك بر یك دست یافتند، «نتسر» بدون اطلاع مربى، خود را تعویض كرد و سه دقیقه بعد گل پیروزى را به ثمر رساند كه بعنوان گل سال در آلمان انتخاب شد.
تبلیغات 
